Van için ördük, Van için örüyoruz

van_icinÖrgü, örmeyi bilmem. Şimdi bu da nereden çıktı diyeceksiniz? Bildiğim bir teknik var ama onu da hep annem başlardı ben devam ederdim. Zaten hiç bitmezdi. Yarısından sonra annem şekil verirdi. Şal, hırka, atkı bişey olurdu. Bu ay blogger anne ve babaların #vanicinoruyoruz toplantı duyurusunu gördükten sonra “tüh, keşke örebilseydim” dedim. Belki öremeyebilirdim ama ördürürdüm. Ananem, annem, halam herkes örgünün bir meditasyon aracı olduğuna inanıyordu. Hemen organize ettim bizim kızları. Seve seve, güle eğlene ördüler hırkaları, atkıları, bereleri… Gün geldi çattı.

Şişli Cevahir Meydan Starbucks, ellerinde şişleri rengarenk yünleriyle Van için ören blogger anne ve babaları ağırladı. Yine günlerden kardı. Bu sefer kimse durmadı. Kar, tufan, fırtına uyarılarına rağmen herkes oradaydı. Dışarıdaki soğuğa inat sıcacıktı içerisi; herkes birbirini kucaklayarak karşıladı. Yeni tanıştığım bir çok insan, tanıdığım arkadaşlarım, Van için oradalardı. Herkes sanki yıllardır tanışıyormuşçasına sohbet etti. Yeşim Mutlu’nun ışığı ve enerjisinde organize edilen toplantının sponsoru Kartopu’ydu. Yünlerimizi ve şişlerimizi onlar getirdiler. Fotoğrafçı dostlar en güzel kareleri çektiler. Bir sonraki ay yani 9 Mart 2012’de görüşmek üzere.

Leave a reply