İki Maça bir Kupa: Oyun, esas şimdi başlıyor!

Çocukluğumdan beri pembe ve kırmızı rengi pek sevmemişimdir. Fırfırdan nefret ederim. Güllü ve cafcaflı şeyleri hep reddetmişimdir. Hep daha sade, daha şık ve farklı olanlardır tercihlerim.
Genelde siyah bol cepli snap pantalonlar, bol paçalı düşük belli kotlar ile düz renk t-shirtleri kombine etmişimdir. Hatta şapkaya bayılırım.

Yalnız son 2 ayda bana enteresan bişiler oldu. Nerede pembe, gül kurusu orada kendimi buldum. Çok yakın bir arkadaşımın nikahı için bir elbise aldım. İnanın hem çok beğendim hem alırken utandım. Annemin gözleri kocaman açıldı beni, elbiseyi denerken gördüğünde. “Bak şurada da bir yer var, gel oraya bakalım istersen” diye bir de beni kırmadan incitmeden bana beni hatırlatmaya çalışıyordu. Minicik, bol fırfırlı sarı üzerine yeşil minik desenli bu elbisenin altına ne aldım dersiniz. Nefti yeşil bir ayakkabı J

Böylesine garip bir değişim içinde bulmuşken kendimi tekrar doktor kontrolüm geldi çattı.
“Artık 17 hafta oldu, cinsiyetini göstermeli bebeğimiz” diyen doktora enteresan bir cevap geldi, yine saklandı bizimkisi.
“Yapacak bişi yok. Gidin tatlı yiyin, yürüyüş yapın, kırk dakika sonra burada olun, umarım döner” dedi doktorum Gazi bey.
Çok garip bir kırk dakikaydı…

Tekrar doktorumuzla buluştuğumuzda bende son zamanlarda oluşan tüm değişikliklerin, bu hamileliğimin diğerlerinden farklı geçmesinin sebeplerini anladık. Kızımız karnıma ellerini koydu. Ve kendisini bize gösterdi. Çok da sağlıklıydı. Üstelik ben sadece 1 kilo almıştım…

Oğlanlara hamileyken 3. aydan sonra çat diye kesiliyordu uykularım, daha dinamik, daha üretken, daha iştahlı oluyordum. Keyfim hep çok yerinde oluyordu. Çok mutlu ve takıntısız bir süreç geçiriyordum.

Bu sefer farklı! 4,5 ay olmasına rağmen uykularım bitmedi. Hep bir miskinlik ve toparlanamama hali var üstümde. Kafamda milyonlarca fikir uçuşurken hangisine odaklansam diye düşünürken buluyorum kendimi sürekli. Duygu durumum tamamen evlere şenlik. Bir gün dünyanın en anlayışlı, en olgun insanıyken bir sonraki gün tamamen herşeyi yanlış anlayan ve anladıklarıyla savaşmaya çalışan birisine dönüşüyorum.

Neyse…

Papazı bulduktan sonra iki maça bir kupa ile artık elim tamamlandı.
Oyun, esas şimdi başlıyor!

Leave a reply