Bir, İki, derken Üç…

İlk oğlum doğduğunda hüngür hüngür ağlamıştım.
Bir çeşit şükür ağlayışıydı bu. Sanırım son ağlamam da oydu.
Sonra ikinci oğlum doğdu. Kız olmasını çok istemiştim ama napalım, gönderen öyle karar vermiş.
Kemoterapi görüyordum o zamanlar. Hoş, kendimden çok eşim için endişelenmiştim, ama o evimize “güneş” gibi doğmuştu. Gel de iyileşme!
İşte ben böyle baba baba takılırken yeni bir sürprizle karşılaştık.
Bir arkadaşım “kız babası olmadan, tam baba oldun sayılmaz” demişti.
İçime doğdu. Gelen kızdı.
Oğluşların tahtı elden gidecek maalesef! Şaka şaka, hiç evlat evlattan ayırt edilir mi?
Şu an eşim 6,5 aylık hamile. Kız 1 kiloyu buldu bile. Konu şu: İsmi ne olacak?
Çocuklar isimleriyle müsemma. “Ada” gerçekten bir ada! Duygusal, yalnızlığı seven, sakin… Güneş desen ışığını herkese veriyor ayırt etmeden.
Evet, kızın ismi ne olacak?
Şu aralar ailecek aklımızı kurcalayan şey bu. Gerisi Allah Kerim.

Leave a reply