Atlas’ ın Doğum Hikayesi

Atlas’ ın Doğum Hikayesi

 

 

Kocaman karnıyla bana doğru yürüyen kadının yüreğininde bu denli kocaman olacağını nereden bilebilirdim ki? Sanki yıllardır tanışıyoruz gibi gözlerimiz ışıl ışıl sohbet ettik saatlerce. Seni merak ettik birlikte.

Ve beklemeye başladık sessizce…

Ben annene hastaneye gitmeden konuşalım dedikçe annen beni rahatsız etmemek için son dakika haber vermek konusunda oldukça ısrarlıydı. Ve vakit gelmişti. Koşarak Acıbadam Hastanesinin yolunu tuttum. Kendimi hastaneye attığımda baban koridorda geziniyordu. Çaktırmamaya çalışsada ne yapacağını bilemez bir haldeydi. Odaya girdim. Senin doğumunu gerçekleştiren Irmak oracıkta tüm soğuk kanlılığı aynı zamanda sıcacık bakışları ile duruyordu.

Bekledik….

Uyuduk…

Bekledik…

Dans ettik…

Bekledik…

Pilates topuyla kaynaştı annen…

Bekledik…

Ve Irmak hadi dedi gidiyoruz “Atlas” geliyor.

Artık akşamüstü olmuştu. Doğumhanedeydik. Annen endişeliydi. Fakat az sonra muhteşem bir ekiple yeni bir serüvene başlayacağımızdan hepimiz habersizdik. Herkes bir oldu. Oradaki enerji inanılmazdı. Sanki hep birlikte onlarca doğuma girmişiz gibiydi ortalık. Konuşmadan anlaşıyorduk zaman zaman… Annen yorgundu, susamıştı. Arada buradan ne güzel güneş batıyormuş falan diye bile konuşutuğumuzu hatırlıyorum hep birlikte. Ve sonra güneş Taksim Acıbadem Hastanesine doğdu bir anda… Sen ağlıyordun biz gülüyorduk, annen inanamıyordu. Çok şanslısın Atlas, annen muhteşemdi e tabi ekibinde hakını yememek lazım onlar da harikaydı. Baban annene bir eşlik etti ki sorma. Doğumun sonuna kadar gerçek bir destekçiydi.

Yüce gönüllü insanlarla ışıl ışıl büyüyorsun Atlasım! Hayat sana hep ailen gibi güzellikler sunsun güzel gülüşlüm. Seni çok seviyorum, hep seveceğim.

 

 

 

Leave a reply